Kamervragen: de moedige pedagogiek van Etty Hillesum

‘Het zijn bange tijden, mijn God,’ schrijft Etty Hillesum in haar beroemde oorlogsdagboek, medio juli 1942. Aan het einde van die maand zal ze vrijwillig naar Kamp Westerbork vertrekken, als hulpverlener namens de Joodse Raad. Onderduiken wil ze pertinent niet, hoe vrienden ook aandringen.

Schrijver en hovenier Jan Oegema schetst Etty Hillesum als een moderne Antigone, een vrouw overtuigd van een eigen missie en lotsbestemming. Ambitieus, strijdbaar, vrijgevochten, gelovig en zich met al haar zelfkennis groeiend bewust van de raadselachtigheid van haar drijfveren.

Moed wordt al snel een thema in de dagboeken. Hillesum neemt zich voor moedig te worden, ‘de moed te hebben tot zichzelf’. Ze formuleert concrete stappen die nodig zijn om haar doel te bereiken. Voor wie haar daarin nauwlettend volgt, ontvouwt zich een ware pedagogiek van de moed. Zo maakt Jan Oegema haar in een tijd van duister wereldnieuws opnieuw relevant met zijn nieuwste essay ‘Een apart soort moed. Etty Hillesum nu’. Hierover gaat hij graag bij het ‘scheiden van de markt’ in gesprek in de Hooglandse Kamer op zaterdag 9 mei tussen 16.00 en 17.00 uur. We sluiten af met een borrel.

Jan Oegema is geboren in 1963. Hij is letterkundige en hovenier en organisator van het Open klooster. Zijn bekendste boeken zijn De stille stem (2011) en Rilke en de wijsheid (2025). Ook schreef hij Een vreemd geluk. De publieke religie rond Auschwitz (2003). Keizersdrama, Lucebert opnieuw (2024).